Over het weer babbelen is echt niet onnozel meer

(Deze tekst is een hoofdstuk uit het boekje ‘Het huis grondig verbouwen en er toch blijven wonen – voor een socialer en dus sterker Europa’ van Tom Balthazar. Het boekje is te verkrijgen via een eenvoudig mailtje naar  tom@tombalthazar.be)

Laat het klimaat niet in de steek

Praten over het weer wordt vaak als kleinzielig of simpel beschouwd. Het gezeur over het weer is een vast element in alle parodieën over onnozele burgertrutten en kleinzielige winkeliers.

Wie wil tonen dat hij iets te vertellen en wat gelezen heeft, doet daar niet aan mee en geeft graag de indruk dat hij verheven is boven de elementen.

Er zijn inderdaad boeiender en belangrijker zaken dan de vraag of het morgen zal regenen of waaien. En voor je persoonlijk geluk is het veel waard als je ook graag buiten loopt als het wat frisser is. Wie enkel lacht als de zon schijnt, riskeert vaak met een triestige muil te moeten rondlopen.

Maar het weer is wel geen banaal onderwerp meer. Of vooral de wijze waarop het weer aan het veranderen is. We horen het niet graag, maar merken het wel: de klimaatverandering is aan het toeslaan. Op vele plaatsen in de wereld, maar ook bij ons in West-Europa.

Warme periodes worden langer, warmer en droger. Regen slaat korter en heviger toe. De wind kent hevige opstoten. In onze persoonlijke beleving valt dat allemaal wel nog mee. Men kan zich inderdaad nog vrolijk maken over de opwarming van de aarde die ons toelaat om ook in oktober of maart buiten te eten of van een terrasje te genieten. Maar daar stopt het dan wel bij. De klimaatcrisis houdt een hele reeks gevaren in die veel verder gaan dan de op zich reeds zeer zorgwekkende stijging van de zeespiegel.

Lees verder

Advertenties

Boekje ‘Het huis grondig verbouwen en er toch blijven wonen – voor een socialer en dus sterker Europa’

cover-het-huis-grondig-verbouwenHet (vierde) nieuwe boekje van Tom Balthazar is uit en verkrijgbaar via een mailtje naar tom@tombalthazar.be.

Het huis grondig verbouwen en er toch blijven wonen
voor een socialer en dus sterker Europa

Het Europa dat zoveel mensen hoop gaf, maakt nu zoveel mensen boos. Omwille van de blinde besparingspolitiek, de sociale dumping, de doorgedreven concurrentie. Er zijn nochtans zoveel problemen die we enkel samen in Europa kunnen oplossen. Denk maar aan de klimaat- en energiecrisis of onze economische positie in de wereld. Het Europees huis woest verlaten heeft dus geen zin. Maar we kunnen wel starten met een grondige verbouwing. Met meer sociale rechtvaardigheid als bindmiddel en cement. Dit boekje bespreekt enkele voorstellen over de weg naar een socialer en dus sterker Europa.

 

Rechtvaardigheid komt niet steeds spontaan

(deze tekst is een voorpublicatie uit het boekje ‘Het huis grondig verbouwen en er toch blijven wonen – voor een socialer en dus sterker Europa’ van Tom Balthazar. Te verschijnen op 24 april 2014)

 

Fraudebestrijding is een noodzaak

In de aanloop naar de verkiezingen draait de congres- en plannenmolen weer volop. Op het congres van open VLD zag ik breedlachende mensen heel opgewonden zwaaien met grote blauwe handjes en dansen op de tonen van de sympathieke Regi Penxten, waarna Gwendolyn Rutten luid verkondigde dat zij er als enigen zouden voor zorgen dat de belastingen wel zouden dalen.

En ook bij de voorstelling van het grote V-plan van de N-VA (die sindsdien ook wel eens omschreven wordt als de Nieuwe Vermogenden-Alliantie) werd aangekondigd dat belastingen omlaag zouden gaan: heel fors voor de vennootschapsbelasting, en met mondjesmaat en in fasen voor de personenbelasting.

Maar laat ons het niet teveel over de voorstellen van andere partijen hebben, maar wel over enkele fundamentele knelpunten op fiscaal gebied en enkele eigen voorstellen.

Lees verder

Weg met aannemers die de funderingen wegkappen

(deze tekst is een voorpublicatie uit het boekje ‘Het huis grondig verbouwen en er toch blijven wonen – voor een socialer en dus sterker Europa’ van Tom Balthazar. Te verschijnen op 24 april 2014)

Enkele weken geleden mocht ik kort voor de opening een bezoek brengen aan het nieuwe Vlaams Administratief Centrum in Gent. De zogenaamde Lovelingtoren is 22 verdiepingen hoog en zal plaats bieden aan niet minder dan 1.290 Vlaamse ambtenaren.

Lang de buitenzijde moet ik nog wennen aan de architectuur en maak ik mij vooral zorgen over de harmonie met de omgeving. Het was reeds lang nodig om de stationswijk te moderniseren en meer mensen te laten werken nabij de knooppunten van openbaar vervoer, maar we moeten blijvend opletten om er geen koude stenen woestijn van te maken zoals rond het Noordstation in Brussel.

Maar binnenin is het een prachtig gebouw: veel licht, een schitterend uitzicht over de stad en de mogelijkheid om het echt uit te bouwen tot een aangename en efficiënte werkplek.

We konden er wat rondlopen en met de mensen van Eurostation discussiëren over de toekomst van de wijk. We zaten in de laatste weken vòòr de afwerking van het gebouw en dat levert steeds een enorme drukte op: kuisploegen, stukadoors, vloerders en elektriciens liepen elkaar voor de voeten. Een indrukwekkende drukte, waarin ik behalve de Hollandse coördinator niemand, maar dan ook niemand Nederlands hoorde spreken. De nieuwe tempel van de Vlaamse Overheid werd in hoog tempo afgewerkt door Portugezen en Roemenen, Spanjaarden en Polen.

Lees verder