Weg met aannemers die de funderingen wegkappen

(deze tekst is een voorpublicatie uit het boekje ‘Het huis grondig verbouwen en er toch blijven wonen – voor een socialer en dus sterker Europa’ van Tom Balthazar. Te verschijnen op 24 april 2014)

Enkele weken geleden mocht ik kort voor de opening een bezoek brengen aan het nieuwe Vlaams Administratief Centrum in Gent. De zogenaamde Lovelingtoren is 22 verdiepingen hoog en zal plaats bieden aan niet minder dan 1.290 Vlaamse ambtenaren.

Lang de buitenzijde moet ik nog wennen aan de architectuur en maak ik mij vooral zorgen over de harmonie met de omgeving. Het was reeds lang nodig om de stationswijk te moderniseren en meer mensen te laten werken nabij de knooppunten van openbaar vervoer, maar we moeten blijvend opletten om er geen koude stenen woestijn van te maken zoals rond het Noordstation in Brussel.

Maar binnenin is het een prachtig gebouw: veel licht, een schitterend uitzicht over de stad en de mogelijkheid om het echt uit te bouwen tot een aangename en efficiënte werkplek.

We konden er wat rondlopen en met de mensen van Eurostation discussiëren over de toekomst van de wijk. We zaten in de laatste weken vòòr de afwerking van het gebouw en dat levert steeds een enorme drukte op: kuisploegen, stukadoors, vloerders en elektriciens liepen elkaar voor de voeten. Een indrukwekkende drukte, waarin ik behalve de Hollandse coördinator niemand, maar dan ook niemand Nederlands hoorde spreken. De nieuwe tempel van de Vlaamse Overheid werd in hoog tempo afgewerkt door Portugezen en Roemenen, Spanjaarden en Polen.

Lees verder

Gent stelt evenwichtig meerjarenplan voor met vernieuwende sociale, ecologische en economische accenten

Het meerjarenplan 2014-2019 dat het stadsbestuur voorlegt is een logisch voortvloeisel van het bestuursakkoord dat eind vorig jaar tussen het kartel sp.a-groen en OpenVLD werd afgesloten. Dus, met duidelijke prioritaire beleidsaccenten op het sociale, het ecologische en het economische vlak.  Om tot een financieel evenwicht te komen zijn de nodige keuzes gemaakt met aandacht voor nieuwe accenten en door zuinig om te gaan met de beschikbare middelen. Hierdoor kunnen naakte ontslagen bij het personeel worden vermeden, blijft het middenveld gespaard en gaan de gemeentelijke opcentiemen op de personenbelasting en de onroerende voorheffing niet omhoog.

Lees verder

Boekje ‘Wat van ons allen is, moet dubbel zo goed verzorgd worden’ is uit

In zijn nieuw boekje ‘Wat van ons allen is, moet dubbel zo goed verzorgd worden’, dat gisteren werd voorgesteld, houdt Tom Balthazar een vurig pleidooi voor de bescherming van alle gemeenschapsgoederen. Daartoe rekent hij uitdrukkelijk ook de lucht, het water, energie, het klimaat en de nog resterende natuur.

Maar niet alleen beschermen is belangrijk, een sociaal rechtvaardige toegang van iedere Gentenaar tot alle gemeenschapsgoederen is even noodzakelijk. “Het moet ons doel blijven om een stad te zijn die onrechtvaardigheid en onverantwoorde ongelijkheid bestrijdt” , schrijft Balthazar. Aandacht voor de gemeenschap tast de individuele vrijheid niet aan, integendeel:  “Wie goesting heeft om te zwemmen, en zelf geen zwembad heeft, kan dankzij de openbare zwembaden in grote stijl en vrijheid zwemmen.

Een exemplaar van het boekje, dat in eigen beheer is uitgebracht, kan iedereen gratis bekomen met een mail naar tom@tombalthazar.be of een telefoon naar 0485/317.410.

Alle teksten uit dit boekje mogen verder worden verspreid, openbaar gemaakt en vermenigvuldigd, en dit zowel via fotokopie, microfilm, drukpers, e-mail, facebook, twitter of op welke andere wijze ook, en dit zonder enige voorafgaande toelating van de auteur, die de lezer actief aanmoedigt om over te gaan tot voornoemde handelingen van verdere verspreiding.

Niet alle dagen boterhammen met confituur

Verder werken aan een krachtig en evenwichtig woonbeleid

(deze tekst is een voorpublicatie uit het boekje ‘Wat van ons allen is, moet dubbel zo goed verzorgd worden’ van Tom Balthazar. Te verschijnen op 30 augustus 2012)

“Een van de belangrijkste problemen waarmee onze stedelijke gemeenschap kampt (…) is de zorgwekkende evolutie van de prijzen voor een degelijke woning. Ga een uurtje of twee samen zitten met een groep mensen en de kans is erg groot dat het gesprek afglijdt naar de kostprijs voor het huren of kopen van een woning. Het probleem van de stijgende prijzen treft iedereen: studenten voor een kot, alleenstaanden met een beperkt inkomen voor een studio, maar evengoed tweeverdieners met een goed inkomen die merken dat het zonder een startkapitaal of wat hulp van de ouders verduiveld moeilijk is geworden om een degelijke basiswoning te kopen.”

Dat schreef ik in 2006 in mijn boekje “Gentenaar ben je nooit alleen” en het is nog steeds even waar.

U zou kunnen zeggen: wat hebt ge dan gedaan om dit probleem op te lossen? Of kwade geesten zouden kunnen zeggen: ziehier het ultieme bewijs dat die paarse bende er niets van terecht bracht. Ander en beter. En liefst rap.

Er is nochtans veel gebeurd. Nog niet genoeg, maar wel heel veel.
Maar het is wel fietsen met wind tegen: we moeten ingaan tegen een hele reeks trends die het ons erg moeilijk maken om de prijzen onder controle te houden en zo het basisrecht van een degelijke en betaalbare woning voor elke Gentenaar daadwerkelijk verzekeren.

Lees verder